3. Kosovo pod kraljem Stefanom Dušanom

Kralj Stefan Dušan, koji je sebe nazivao Carem Srbije, Albanije, obale i Grka, vladao je u oblasti Kosova, gde su Albanci bili deo njegove vojske, imali su ravnopravan tretman sa Srbima, kao što su verovatno trpeli i određeni nivo diskriminacije. Slavni Dušanov Zakonik uvek pominje Albance zajedno sa Vlasima, ali više kao pastire i stočare nego kao etničke grupe.

Iz cele skoro dvovekovne srpske srednjevekovne vladavine na Kosovu (1216-1415.), udžbenici na Kosovu se fokusiraju samo na vladavinu pod Stefanom Dušanom (1331-1355.). On je oslikan isključivo negativnim terminima: ‘…srpski osvajači su vršili represiju i žestoku ekonomsku, društvenu i versku diskriminaciju, i masovno su kolonizovali albanske zemlje’, i ‘…albanska vlastela je zamenjena srpskom vlastelom, mnogi nazivi mesta zamenjeni su slovenskim nazivima, na najvišim položajima državne administracije nalazili su se samo Srbi…’. Dalje, ovi udžbenici tvrde da je albansko stanovništvo prolazilo kroz represiju, diskriminaciju i kolonizaciju, sačuvavši svoje biće i albanski karakter ovih krajeva. Udžbenici na Kosovu i u Albaniji navode da je bilo snažnih antisrpskih pobuna, koje su obuhvatale sve krajeve i koje su čak podržavane od evropskih zemalja, a kao njihov motiv pominju represiju, diskriminaciju i kolonizaciju.

[Rexhepi, Fehmi i Frashër Demaj, Historia 5, Prishtinë: Libri shkollor 2013, str. 25-36; Bicaj, Isa i Arbër Salihu, Historia 7, Prishtinë: Libri Shkollor, 2013, str. 40-52, 55-57; Rexhepi, Fehmi i Frashër Demaj, Historia 10, Prishtinë, Libri Shkollor, 2013, str. 155 – 168.]

Udžbenici u Srbiji ne predstavljaju ništa od srpske vladavine na Kosovu pod Kraljem Dušanom.

[Mihaljčić, Rade, Istorija 6, Beograd: Zavod za udžbenike, 2011, str. 86-98, 104-114, 118-119; Katić, Tatjana i Dušan Ilijin, Istorija za I razred gimnazije, Beograd: Zavod za udžbenike, 2013, str. 243 – 245.]

Nigde u publikacijama međunarodnih istraživača koji tretiraju istoriju Kosova ne pominju se represija, diskriminacija i kolonizacija. Takođe, prema pisanjima međunarodnih eksperata koji tretiraju istoriju Kosova nije bilo antisrpskih pobuna. U Dušanovom Carstvu Albanci su imali uistinu veliku ulogu: vojska Kralja Dušana koja je osvojila severnu Grčku se uglavnom sastojala od Albanaca, koji su se svetili Vizantincima zbog ranijih napada na njihove teritorije. Nakon ovog osvajanja, čak se i veliki broj Albanaca i albanskih Vlaha iselilo u Grčku. Takođe, Kralj Dušan je iz njegove prestonice u Skadru poveo svoju vojsku, u kojoj je kako izgleda bio veliki broj Albanaca, u napad protiv svog oca, Stefana Dečanskog, u Nerodimlju, gde ga je zarobio i pogubio. U srpskom kraljevstvu u srednjem veku bile su dve grupe ljudi koje su uživale poseban tretman: Albanci i Vlasi. Ove dve grupe su pominjane u nekoliko navrata, obično zajedno, u Zakoniku Cara Dušana. U jednom proglasu Kralja Stefana Dečanskog naglašava se da je navedeno  da se ‘…Srbin ne treba ženiti sa Vlahinjom’, što se nije odnosilo i na Albance, dok je u svom proglasu Kralj Milutin Srbe i Albance izjednačavao.

[Malcolm, Noel, Kosovo: A Short History, London: Pan Books, 2002, str. 42-95; Schmitt, Oliver, Kosova: histori e shkurtër e një treve qendrore ballkanike, Prishtinë: Koha, 2012, str. 39-46; Schmitt, Oliver, “Monada e Ballkanit” Shqiptarët në Mesjetë, objavljeno u knjizi koju su pripremili Oliver Schmitt i Eva Anne Frantz: Historia e shqiptarëve – gjendja dhe perspektivat e studimeve, Tiranë: Botimet Përpjekja, 2012, str. 67-90; Bartl, Peter, Shqipëria nga Mesjeta deri Sot, Prizren: Drita, 1999, 24-31; Schmitt, Oliver, Shqiptarët – një histori midis Lindjes dhe Perëndimit, Tiranë: K&B, 2012, str. 49-59.]